Charakterystyka lotów VFR

Loty wykonywane według zasad wykonywania lotów z widocznością (VFR - Visual Flight Rules) to operacje prowadzone zgodnie z przepisami VFR, które mogą być wykonywane wyłącznie przy spełnieniu określonych minimów meteorologicznych.

W lotach VFR kluczową rolę odgrywa możliwość wykonywania lotu w warunkach VMC (Visual Meteorological Conditions), czyli przy zachowaniu wymaganej widzialności oraz odpowiedniej odległości od chmur. Pilot jest również zobowiązany do stałej obserwacji przestrzeni powietrznej w celu wykrywania i unikania innych statków powietrznych.

W przeciwieństwie do lotów IFR, przepisy VFR nie określają konkretnej metody nawigacji. Pilot może korzystać zarówno z orientacji wzrokowej względem terenu, jak i z pomocy radionawigacyjnych, systemów GNSS czy innych dostępnych środków nawigacyjnych, o ile lot pozostaje zgodny z zasadami VFR.

Cechy lotów VFR

Pilot wykonujący lot VFR:

• utrzymuje separację od przeszkód terenowych poprzez obserwację otoczenia,
• odpowiada za unikanie innych statków powietrznych, o ile nie obowiązują lokalne procedury stanowiące inaczej (np. wynikające z klasyfikacji przestrzeni powietrznej),
• może wykonywać lot według punktów orientacyjnych,
• często operuje na niższych wysokościach niż ruch IFR.

Na wielu lotniskach ruch VFR wykorzystuje opublikowane punkty w CTR, które ułatwiają organizację ruchu.

Istnieją również trasy dolotowe i odlotowe z lotnisk, które składają się z określonych punktów VFR. Trasy te są zawsze opisane na mapach (chartach) danego lotniska.